5 Qualities We Should Never Lose in the Process of Growing Up

IMG_3145I have been told repeatedly during my Catholic school years that, “Jesus loved children.”  I have never given any serious thoughts to this except just agreeing.  Who wouldn’t?!  Children are cute little creatures that look like us but in a much cuter physique.  They are like the *SD model of our favourite cartoon characters with non-proportionately large head with chubby cheeks.  When they are at their best behaviours, who wouldn’t love them!!

Well, with years of experience as a mother, I have long realised that children are never always at their best behaviours, and therefore are not always loveable!!  So, why are they so special?

Again, blessed with some mothering experience, I have been lucky enough to discover, besides their adorable physical features, little children have many remarkable qualities, some of which have unfortunately faded away as we grow up.  The qualities that, if developed and applied in the right way, are the most valuable qualities for our whole life.

1. Curiosity: Children are curious.  They want to know everything.  They want to learn new things.  They don’t care how difficult it is.  They don’t fear asking stupid questions.  They are willing to experiment.  They don’t fear failing.  They simply want to know and they MUST find out.  We adults think we know better.  Yes, in most cases we know better not to do things that will be dangerous.  But, aren’t we sometimes too cautious and miss out so many new learnings?

2. Open-mindedness: A lot of people say children are like a blank sheet of white cloth.  They are open to learn new things without predispositions, without prejudgements, without biases.  They are so ready to absorb new experiences.  You can see that in their wide, innocent eyes.  When they pay attention to what you tell them, you can see through those eyes how ready they are to be filled with words and ideas that you are putting in their head.  The risk is they never know whether those things are actually good stuff or poison.  We adults have built some version of filters to protect our brain and mind from poisons.  Yet, are those filters sometimes too protective and we end up screening out a lot of great stuff with our own subjectivity?

3. Honesty: Babies cry when they are hungry.  They scream when they have discomfort.  Toddlers think out loud without fearing what they say would be inappropriate.  They do whatever they have to in order to communicate their needs and wants.  As a mother, the best honesty I love and cherish the most from my little kids was when they told me they loved me, not because it was something I wanted to hear but because it was the purest and truest words.  You don’t have to be afraid they tell you lies because you just know they don’t.  If all adults have the honesty of the little children and the subtlety to communicate it in an assertive manner, this world will definitely be a better place.

4. Hope: I remember as a girl I loved to imagine growing up to be a teacher, then a businesswoman, then a diplomat, etc.  The list was endless.  There was never once I told myself I couldn’t.  It was always just that I changed my mind and I preferred to do something else.  Even the sky was not the limit.  In the process of growing up, we all learn our limits, or we create them I’m not sure.  We’ve lost a lot of hope and faith along the way.  What if we keep the hope and balance it with the practical perception of reality?  The list of our achievements will be quite a lot longer, don’t you think?

5. Living the Moment: With limited experience, little children don’t know what the future may bring.  That limit allows them to live in that current moment.  When they are happy, their heart is truly filled with joy.  When they are sad, they cry so hard because they can’t see how the sorrow will fade away with time.  When they feel something, they feel it to the extreme.  They are so full of energy to do just the thing they want to in that moment.  They put all their heart and body in what they do.  It’ll be so much better if we adults can just save our energy from our fear and expectations and put all into what we are doing…in this moment.

I personally find these qualities so essential that we should never lose them in the process of growing up.  Instead, we should hold on tight and learn a better way to use them in our life.  We balance out the reckless part of these qualities with what we’ve learned through more time spent in this world.  That’s why we don’t “change” from being a child to an adult but we “grow”.  We make use of what we have and make them better with experiences.  Someone should never be merely a bigger, more experienced version of their young self, but a wiser version, too.

*SD – Super Deformed

**Photo credit: with courtesy from my lovely customer, Khun Tim


Thank You for Inventing “Anniversary”!

Anniversary can be about anything, both good and bad. What I mean here is the anniversary of something we want to celebrate – the happy anniversary!Kiss

Yes, I just celebrated 15th wedding anniversary yesterday!  It was simply a nice meal at a fancy restaurant. The food was delicious. The drinks were nice. The mood was perfect. I was so happy – overjoyed!

Suddenly, I felt grateful for whoever invented wedding anniversary!  It was such a genius way to remind you of the bliss you felt when you got married to the guy. It’s not that you forgot the love and happiness you’ve had with him, but, being consumed in daily grind, you simply just don’t think about it that much.  The nice things you do for each other have become a routine.  You then stop feeling so grateful for those things at the receiving end.

Then the anniversary comes to save the day.  A year is already too long to not think about the love for this person we hold dear to our heart.  The one we made a vow to spend the rest of our life with, through good and bad times.  The influence he has over our physical, mental, and emotional health.

The anniversary helps remind us about our history – how we met, fell in love, and made the decision to live happily ever after.  Of course, life is not a fairy tale and there are lots of good and bad times after that day, but those times suddenly seem insignificant on the wedding anniversary except for creating even stronger bond between the two individuals.  The focus is the wedding time and the peak of passion we felt on that day.

I know this may not be true for all couples and please excuse me if I make it sound so overrated!   Even for myself, some anniversaries were better than the others.  Yet, the common things among all my anniversaries is I know I would make special effort to do good to my husband.  To really feel the love that’s there.  To look at him and see the soulmate in him, rather than just a “husband”.  Then I always realise how lucky I am that it doesn’t take that much of an effort to summon up the romantic memories and the loving sentiment with the guy.

So now I’m joyfully sitting here sharing my wedding anniversary bliss to you…not entirely to boast about it…haha…yes, a little, to be honest…but more to remind you to turn to the guy next to you and see someone you love, and not just someone you’re with.  Then you may feel you’re luckier than you thought…like me…today!

P.S. Yes, please forget those days when you just want to kill him literally!  Just forget it for one day!  ;-b

SugarHigh by Donaya ขอขอบพระคุณจากใจจริง


เมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมา ได้มีโอกาสไปเปิดบูธขายคัพเค้กภายใต้แบรนด์ SugarHigh by Donaya เป็นครั้งแรกที่งาน Health, Cuisine & Beauty Festival 2014 ที่ศูนย์ฯสิริกิติ์ ไม่รู้ทำไมแต่รู้สึกว่างานนี้ได้รับการอุปถัมภ์และสนับสนุนเป็นอย่างดีจากทุก ๆ คนรอบข้าง จนรู้สึกว่าต้องขอมาเขียนขอบพระคุณผู้มีส่วนเกี่ยวข้องไว้ ณ ที่นี้

เริ่มจากการที่ได้รับความกรุณาจาก”สำนักพิมพ์อมรินทร์ Cuisine” ที่เคยมีโอกาสออกหนังสือ Cupcake ด้วยกัน โดย”คุณจิง” บก. ได้กรุณาเชิญไปร่วมงาน 1 วันในฐานะนักเขียน ทั้ง ๆ ที่หนังสือ Cupcake ไม่มีวางขายในงาน (เพราะเก่าเกินไปแล้ว) นี่เป็นความประทับใจแรกที่ทางสำนักพิมพ์หรือคุณจิงเองยังนึกถึงเรา แม้จะไม่ได้ร่วมงานกันมาเป็นเวลานานมาก

เมื่อตกปากรับคำไปแล้วก็ต้องเตรียมงานให้ดีที่สุดสมกับที่ได้รับโอกาสมา แต่ร้าน made-to-order หน้าใหม่อย่างเราไม่มีบูธสำเร็จหรือพนักงานขายพร้อมออกงานกับเค้าหรอก ก็ต้องวางแผนและจัดหาทุกอย่างให้ทัน “น้องแก้ว” Baker คู่ใจก็เลยต้องผันตัวไปขายเค้กด้วย ซึ่งเราก็เคยเห็นฝีมือมาบ้างแล้วในโอกาสอื่น ๆ ทั้งบุคลิกและความคล่องแคล่วรู้งานไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง แต่โจทย์คือต้องหาเพื่อนมาช่วยอีก 1 คน ซึ่งก็ได้”น้องบานเย็น”หน้าตาเรียบร้อยจิ้มลิ้มมาช่วย เป็นบุญที่น้องมาแบบใช้การได้เป็นอย่างดี (ใครไม่เคยจ้างพนักงานขายคงไม่เข้าใจว่า พนักงานที่ใช้การไม่ได้เป็นอย่างไร…) น้องบานเย็นพูดรู้เรื่อง คิดเงินเก่ง แม้จะไม่รู้จักเค้กของเรามาก่อนก็ยังสามารถขายของได้อย่างเนียน ๆ

25570709-000441-281934.jpg      เ

นอกจากเรื่องพนักงาน การเตรียมของตกแต่งบูธก็ได้รับการช่วยเหลือจากคนที่บ้านอย่างเต็มที่ ตั้งแต่”แม่” อาจารย์สอนตัดเสื้อชั้นสูงผู้เกษียณอายุมาหลายปี ก็ยังไม่วายโดนลูกสาวบังเกิดเกล้าจิก เอ๊ย…วานให้ช่วยเย็บผ้าปูโต๊ะ(!)ระบายฟูแสนหวานตามแบบที่เห็นจากรูปของฝรั่ง ส่วนชั้นวางเค้กที่เคยเป็นสีแดงแจ๊งแว้ง ก็ได้รับการแปลงโฉมเป็นสีขาวสะอาดสะอ้านพร้อมวางเค้กสีสันหวานแหวว โดย”เอก” คนงานที่บ้านเป็นคนช่วยพ่นสีให้ แถมท้ายด้วยปอมปอมกระดาษที่เห็นแบบมาจาก Martha Stewart ก็ได้รับการอนุเคราะห์แฮนด์เมดโดยแม่และน้อง ๆ Baker ที่นอกจากจะต้องช่วยผลิตคัพเค้กแล้ว ยังสามารถทำปอมปอมออกมาได้น่ารักกว่าที่คาดหวังมากมาย นี่ยังไม่ได้รวมถึง”น้าอ้อย”และ”ก้อย”ผู้ช่วยออกความเห็นในหลาย ๆ เรื่องและหาวิธีทำปอมปอมมาให้จนสำเร็จ

25570709-000445-285305.jpg   25570709-000446-286308.jpg   25570709-000450-290413.jpg

จนมาถึงวันงาน แม้จะเป็นบูธรับเชิญหรือพูดง่าย ๆ คือไม่เสียค่าเช่า ก็ยังรู้สึกว่าได้รับการประสานงานและต้อนรับขับสู้ราวกับเป็นแขกสำคัญ ทีมงานที่พบให้การต้อนรับและให้ความช่วยเหลือเป็นอย่างดี ทั้งช่วยประสานงานนัดแนะวันเวลาและสถานที่ก่อนถึงวันงานจริง ทั้งช่วยจัดสถานที่ในวันงาน ช่วยเรียกลูกค้า บางคนเชียร์เก่งกว่าเจ้าของร้านมากมายนัก แถมทุ่มเทราวกับขายเค้กของตัวเอง บางช่วงขายไม่ทัน เงินทอนไม่พอ “ทีมงานอมรินทร์”ก็รีบกุลีกุจอหาเศษเหรียญให้แลกกันจ้าละหวั่น จนสุดท้ายหลังจากช่วยกันลดแลกแจกแถมเค้กจนหมดบูธคุณจิงก็ยังอยู่รอปิดบูธแถมช่วยยกของไปส่งถึงรถ รู้สึกเกรงใจและซาบซึ้งมากจริง ๆ


ผู้สนับสนุนคนสำคัญที่ขาดไม่ได้คงจะเป็น”สามี” ที่ดูเหมือนจะไม่ได้ทำอะไรมากนอกจากให้กำลังใจเสมอ และยังได้ช่วยดูแลลูกตลอดวันนั้น แถมยังแอบพากันไปซื้อหุ่น Gundam ในงาน Comic Con หมดตังค์ไปหลายพันเพราะไม่มียัยแม่มาคอยคุม เหอเหอ… กลับมาบ้านยังอุตส่าห์หาข้าวให้กินจนอิ่ม น่ารักปะล่ะ

สิ่งดี ๆ ที่ได้สัมผัสในการมางานนี้นั้น นอกจากน้ำใจจากผู้ที่เกี่ยวข้องแล้ว ยังรู้สึกได้ถึงความน่ารักของร้านรวงที่มาออกบูธในโซนเดียวกัน เมื่อเทียบกับบริเวณอื่นที่เดินผ่าน หนักงานขายมีความพยายามในการยัดเยียดโบรชัวร์และตัวอย่างสินค้าใส่มือ ใส่หน้า แถมพยายามดึงเราให้เข้าไปชมบูธเค้าจนส่วนตัวรู้สึกสยอง แทนที่จะได้เดินช้อปปิ้งอย่างสบายใจ กลับรู้สึกเหนื่อยที่ต้องเดินหลบไปหลบมาพร้อมโบกมือปฏิเสธเป็นพัลวันไปตลอดทาง แต่ในทางตรงข้าม บรรยากาศที่เห็นจากบูธตัวเองมองไปรอบ ๆ กลับเป็นความคึกคักแต่สุขสงบ แต่ละร้านยิ้มแย้มขายของอย่างอารมณ์ดี มีการแวะเวียนทักทายเพื่อนบ้านกันพอหอมปากหอมคอ อุดหนุนกันเองบ้าง เรียกแขกให้กันบ้าง ให้ความรู้สึกเป็นชุมชนรักสุขภาพที่ส่งเสริมซึ่งกันและกัน แถมบรรยากาศบูธปีนี้ก็ทำออกมาได้น่ารักมาก ๆ ในธีม Farmer’s Market ช่วยส่งให้สินค้าหลาย ๆ อย่างที่ดูธรรมดากลับมีความน่าสนใจมากขึ้นอย่างบอกไม่ถูก ราคาบูธเท่าที่ทราบมาก็ไม่แพงเลย สินค้าที่มาลงแต่ละร้านก็น่าสนใจเพราะไม่ได้ขายแต่คุณภาพ แต่หลายร้านยังมีไอเดียน่ารัก ๆ แต่ใช้งานได้จริงมาแสดง ทำให้รู้สึกไอเดียบรรเจิดไปด้วย แล้วยังได้คำแนะนำเรื่องเทรนด์สุขภาพที่กำลังมาแรงจากกูรูตัวจริง ซึ่งก็คือคุณจิง บก.ที่มานั่งเม้าท์มอยด้วยตลอดงาน25570709-000447-287196.jpg


จบงานนี้บอกเลยว่าเหนื่อยแต่สนุก ได้อารมณ์เหมือนงานออกร้านนักเรียนนักศึกษา ไม่ได้หมายความว่างานจัดไม่โปรเฟสชันแนลแต่อย่างใด แต่เป็นความรู้สึกที่เป็นมิตร สนุกสนาน สดใส ถ้ามองในเชิงธุรกิจร้านเราคงโดนหัวเราะเยาะใส่ แต่ส่วนตัวรู้สึกคุ้มเสียยิ่งกว่าคุ้มที่ได้เปิดประสบการณ์การขาย retail ครั้งแรกของ SugarHigh by Donaya ในบรรยากาศที่น่าประทับใจเช่นนี้

สุดท้ายขอขอบพระคุณทุก ๆ คนอีกครั้ง แน่นอนว่าอาจจะตกหล่นไม่ได้เอ่ยชื่อไปหลายท่าน เพราะบางคนก็ไม่รู้จักชื่อกันด้วยซ้ำ ก็ต้องขออภัยมา ณ ที่นี้  และหวังว่า SugarHigh by Donaya จะมีโอกาสได้ทำอะไรสนุก ๆ แบบนี้อีกในอนาคต